Tajlandzki program badań przesiewowych słuchu noworodków osiąga docelowy poziom zasięgu, ale nie spełnia wzorców działań następczych

Nowy raport szpitala trzeciego stopnia w północnej Tajlandii pokazuje, że w ramach krajowego programu badań przesiewowych młodych dzieci wykrywa się większość noworodków zaraz po urodzeniu, ale wiele z nich traci się, zanim można postawić diagnozę lub dopasować aparat słuchowy.

Wyłapanie ubytku słuchu w pierwszych miesiącach życia ma znaczenie, ponieważ rozwijający się mózg jest w tym okresie niezwykle podatny na dźwięki. Bez sygnału dźwiękowego części mózgu odpowiedzialne za mowę i język nie łączą się tak, jak zwykle. Im dłużej brakuje tego dźwięku, tym trudniej jest mu go później nadrobić, nawet dzięki aparatom słuchowym lub implantom ślimakowym.

Większość krajów o wysokich dochodach prowadzi powszechne badania przesiewowe noworodków (UNHS) od dwudziestu lat. Tajlandia przyjęła tę politykę krajową dopiero w 2021 r. Nowe badanie jest jednym z pierwszych recenzowanych analiz rzeczywistej skuteczności programu w praktyce.

Tło: Dlaczego naukowcy się temu przyjrzeli

Większość dzieci zaraz po urodzeniu słyszy normalnie. Niewielki ułamek, często szacowany na jeden do trzech na tysiąc, ma trwały ubytek słuchu, który występuje od pierwszego dnia. Jeśli te dzieci zostaną oznaczone po urodzeniu, zaopatrzone w aparaty słuchowe do szóstego miesiąca życia i zapisane na wczesną interwencję, zazwyczaj osiągają kamienie milowe w zakresie mowy i języka na równi ze swoimi słyszącymi rówieśnikami. Jeśli nie zostaną one oznaczone, diagnozę często opóźnia się do drugiego lub trzeciego roku życia, kiedy rodzice zauważają, że dziecko nie mówi, i do tego czasu główne okno rozwojowe zostaje zamknięte.

Międzynarodowe standardy wysokiej jakości programu badań przesiewowych są powszechnie znane jako zasada 1-3-6: badanie przesiewowe w wieku jednego miesiąca, potwierdzenie diagnozy w ciągu trzech miesięcy i rozpoczęcie interwencji w wieku sześciu miesięcy. Autorzy postanowili zmierzyć, jak blisko szpitala publicznego w północnej Tajlandii zbliża się do tych celów, po czterech latach obowiązywania polityki krajowej tego kraju.

W tego rodzaju analizie śledzi się oddzielnie dwie grupy dzieci. Noworodki „dobrze urodzone” to zdrowe niemowlęta urodzone o czasie, bez powikłań. Do noworodków wysokiego ryzyka zalicza się wcześniaki, wcześniaki wymagające intensywnej terapii, narażone na niektóre infekcje w czasie ciąży oraz te, u których w rodzinie występował ubytek słuchu w dzieciństwie. Grupa wysokiego ryzyka charakteryzuje się znacznie większym stopniem utraty słuchu i powinna być poddawana dokładniejszym kontrolom.

Jak przeprowadzono badanie

Zespół zebrał dane dotyczące każdego dziecka urodzonego w szpitalu Chiangrai Prachanukroh w okresie od grudnia 2021 r. do listopada 2022 r. To dało im roczną próbkę rutynowej praktyki klinicznej, a nie dane z badania badawczego. Szpital jest ośrodkiem referencyjnym trzeciego stopnia, więc jego dane obejmują zarówno porody zdrowe, jak i porody wysokiego ryzyka z dużego regionu.

Noworodki badano przesiewowo za pomocą otoemisji akustycznych – szybkiego, nieinwazyjnego testu, podczas którego mała sonda umieszczona w uchu mierzy dźwięk wysyłany przez ślimak po stymulacji. Dzieci, które nie przeszły wstępnego badania przesiewowego, kierowano na kontrolne badania audiologiczne, a te z potwierdzonym ubytkiem słuchu kierowano na dopasowanie aparatu słuchowego i terapię logopedyczną. Następnie badacze sprawdzili, jaki procent dzieci faktycznie go ukończył i kiedy na każdym etapie.

Podali osobne liczby dla noworodków zdrowych i noworodków wysokiego ryzyka i porównali obie grupy z międzynarodowymi punktami odniesienia 1-3-6.

Co odkryli naukowcy

W roku objętym badaniem w szpitalu urodziło się 4216 dzieci. Spośród nich 3363 (79,8%) to noworodki zdrowe, a 853 (20,2%) to noworodki wysokiego ryzyka.

Pierwszy etap, czyli badanie przesiewowe przed ukończeniem pierwszego miesiąca życia, wyglądał zupełnie inaczej w obu grupach. W grupie dzieci zdrowych wyniosło 94,6%, co było bliskie międzynarodowemu celowi, zgodnie z którym ponad 95% noworodków zostanie poddanych badaniom przesiewowym do pierwszego miesiąca życia. Zasięg w grupie wysokiego ryzyka wyniósł zaledwie 72,2%, czyli znacznie poniżej wartości docelowej. Autorzy zauważają, że dzieci wysokiego ryzyka często spędzają dłuższy czas na intensywnej terapii noworodków, dlatego ustalenie rutynowego badania ambulatoryjnego jest trudniejsze.

Wskaźniki skierowań po nieudanej wstępnej weryfikacji były podobne w obu grupach i wynosiły około 34 procent. Liczba ta odzwierciedla liczbę dzieci wymagających dodatkowych badań, a nie liczbę faktycznie cierpiących na ubytek słuchu. Po skierowaniu pojawił się kolejny problem. Tylko około połowa rodzin wróciła na badania kontrolne: 51,9 procent rodzin z dziećmi zdrowymi i 45,7 procent rodzin wysokiego ryzyka. To największy pojedynczy spadek na ścieżce.

Diagnozę w ciągu trzech miesięcy, co stanowi drugi punkt odniesienia 1-3-6, postawiono zaledwie u 11,8% zdrowych noworodków, które tego potrzebowały, i u 10,5% noworodków wysokiego ryzyka. Wydłużenie okna do sześciu miesięcy spowodowało wzrost częstości diagnoz do około 52,7% i 42,1%. W obu standardach program nie wychwytuje większości przypadków na czas.

W sumie u ośmiorga dzieci w tej kohorcie ostatecznie zdiagnozowano odbiorczy ubytek słuchu: troje z grupy „zdrowych dzieci” i pięć z grupy wysokiego ryzyka. Zgłoszono, że tylko jedno z tej ósemki, niemowlę należące do grupy wysokiego ryzyka, otrzymało w okresie objętym badaniem obustronne aparaty słuchowe i terapię logopedyczną.

Co to oznacza dla osób z ubytkiem słuchu

Dla rodzin, dania na wynos są jasne. Wynik „nie przeszedł” na badaniu przesiewowym noworodka nie stanowi diagnozy ani nie gwarantuje, że dziecko ma ubytek słuchu. Większość dzieci, które nie zaliczą pierwszego testu, przechodzi pomyślnie kolejne. Ale powrót po tę kontynuację ma ogromne znaczenie. Najważniejszym powodem, dla którego program ten nie spełnia kryteriów, nie jest sama weryfikacja, lecz to, że rodziny nie wracają na kolejny etap.

W przypadku systemów opieki zdrowotnej badanie przypomina, że ustanowienie przepisów dotyczących powszechnych badań przesiewowych jest łatwą częścią. Tworzenie niezawodnego harmonogramu, wsparcia transportowego, dalszych rozmów telefonicznych i jasnej ścieżki od diagnozy do dopasowania wymaga zasobów, personelu i wytrwałości. Autorzy zalecają, aby Ministerstwo Zdrowia Publicznego w dalszym ciągu inwestowało w tak zwaną „3M” siłę roboczą, pieniądze i materiały.

W przypadku dorosłych żyjących obecnie z ubytkiem słuchu obowiązuje ta sama lekcja dostępu. Koszt i złożoność opieki zdrowotnej to najbardziej utrzymująca się bariera między ludźmi a urządzeniem, które może im pomóc.

Kiedy koszt i dostęp stanowią prawdziwą barierę

W badaniu opisano system, w którym istnieją badania przesiewowe, ale droga do dopasowanego aparatu słuchowego jest długa i kosztowna. Odzwierciedla to problemy dorosłych w dużej części świata. Nawet jeśli ktoś wie, że ma ubytek słuchu, cena tradycyjnych klinicznych aparatów słuchowych i wielokrotne wizyty wymagane w celu ich dopasowania powstrzymują wiele osób przed podążaniem za nimi.

Dla dorosłych z łagodnym lub umiarkowanym ubytkiem słuchu związanym z wiekiem, Panda Powietrze opiera się na usuwaniu tych punktów tarcia. Jest to urządzenie douszne w kształcie słuchawki dokanałowej z 16-kanałową kompresją szerokiego zakresu dynamiki i wielopasmową adaptacyjną redukcją szumów. Etui ładujące zapewnia około 60 godzin szybkiego ładowania baterii, gwarancja trwa pięć lat i istnieje 45-dniowy okres zwrotu. Po otrzymaniu urządzenia użytkownik paruje je z aplikacją Panda i samodzielnie przeprowadza test słuchu w uchu za pomocą aparatów słuchowych. Następnie aplikacja automatycznie programuje wzmocnienie i charakterystykę częstotliwościową, aby dopasować je do audiogramu, podobnie jak audiolog robi to podczas dopasowania klinicznego, bez konieczności wizyty.

Urządzenia OTC, takie jak Panda Air, są zatwierdzone dla osób dorosłych z zauważalnym ubytkiem słuchu od lekkiego do umiarkowanego. Osoby, które poniosły poważną lub głęboką stratę, a także każde dziecko zidentyfikowane w ramach programów takich jak ten w tym badaniu, w dalszym ciągu odnoszą największe korzyści z dopasowania i stałej opieki prowadzonej przez klinicystę.

Ograniczenia tego badania

Badanie obejmuje jeden szpital trzeciego stopnia w ciągu jednego roku, zatem podanych liczb nie należy traktować jako średniej krajowej. W centralnym szpitalu referencyjnym może odbywać się więcej porodów wysokiego ryzyka, a także może mieć lepszą infrastrukturę badań przesiewowych niż mniejsze ośrodki regionalne. Dane uzupełniające zależą od tego, czy rodziny wróciły do ​​tego konkretnego szpitala, więc dzieci, które ukończyły ocenę w innym miejscu, nie będą liczone.

Projekt retrospektywny oznacza, że badacze pracowali na istniejących danych z wykresów, zamiast projektować program badań przesiewowych w oparciu o swoje pomiary. W streszczeniu nie wskazano żadnego konkretnego źródła finansowania ani konfliktu interesów.

Gdzie to nas opuszcza

Uniwersalne badania przesiewowe słuchu noworodków pozwalają zaoszczędzić wyniki w zakresie komunikacji w przypadku niewielkiej liczby dzieci urodzonych z ubytkiem słuchu, ale tylko wtedy, gdy system otaczający ekran rzeczywiście działa. Tajlandia posiada odpowiednią politykę i narzędzia kontroli. Następnym etapem pracy, tym samym, który od lat zajmuje się bogatsze systemy opieki zdrowotnej, jest dopilnowanie, aby każde oznaczone dziecko przeszło całą drogę od wstępnego badania kontrolnego, przez potwierdzoną diagnozę, aż po dopasowanie aparatu słuchowego na czas.

Cytat: Parangrit K, Kulprachakarn K, Isaradisaikul SK, Sillabutra J. Wyniki powszechnych badań przesiewowych słuchu noworodków w oparciu o krajową politykę zdrowotną w szpitalu Chiangrai Prachanukroh w Tajlandii. Badania BMC dotyczące usług zdrowotnych. 2026. Źródło: PubMed. https://doi.org/10.1186/s12913-026-14654-4