Nowe badanie przeprowadzone w Wielkiej Brytanii wśród chirurgów urazowych i ortopedów wykazało, że ponad połowa uważa, że ich procedury powodują utratę słuchu spowodowaną hałasem, jednak prawie 90% nie podejmuje żadnych środków ostrożności, a 99% nie przeszło formalnego szkolenia na temat hałasu w miejscu pracy.

Sale operacyjne są głośniejsze, niż się ludziom wydaje. Piły, wiertarki, odsysanie, monitorowanie alarmów i rozmowy układają się jedna na drugiej godzinami. Chirurgia urazowa i ortopedyczna, z jej elektronarzędziami i wbijanymi implantami, należy do najgłośniejszych. W nowym przekrojowym badaniu przeprowadzonym wśród brytyjskich chirurgów urazowych i ortopedów (T&O), opublikowanym 20 kwietnia 2026 r. w czasopiśmie The Surgeon, zadano pytanie, co sami chirurdzy myślą o ryzyku, co z nim robią i czy wiedzą, czego oczekuje od nich prawo. Odpowiedzi są uderzające.

Badania te mają znaczenie wykraczające poza chirurgię. Utrata słuchu spowodowana hałasem jest jednym z najczęstszych na świecie urazów zawodowych, którym można zapobiec, a wzorzec ustalony przez brytyjski zespół – świadomość ryzyka, brak działań i brak przeszkolenia – nie jest specyficzny dla sal operacyjnych. Pojawia się w budownictwie, przemyśle wytwórczym, muzycznym i lotniczym. Dla każdego, kto pracuje w głośnym otoczeniu, to badanie jest przydatnym zwierciadłem.

Tło: Dlaczego naukowcy się temu przyjrzeli

Utrata słuchu spowodowana hałasem to stopniowe, trwałe uszkodzenie, które pojawia się, gdy komórki rzęsate ucha wewnętrznego są wielokrotnie wystawiane na działanie głośnego dźwięku. Jest ono zależne od dawki, co oznacza, że ​​kumuluje się w czasie, a nie pojawia się po pojedynczym zdarzeniu, i prawie w każdym przypadku można temu zapobiec, zachowując odległość od źródła lub odpowiednio dopasowany sprzęt do ochrony słuchu (HPD).

W Wielkiej Brytanii obowiązują przepisy regulujące narażenie na hałas w miejscu pracy od czasu uchwalenia w 2005 r. przepisów dotyczących kontroli hałasu w miejscu pracy. Przepisy te nakładają na pracodawców obowiązek oceny narażenia na hałas, zapewniania ochrony słuchu i zapewniania nadzoru słuchu w przypadku przekroczenia progów. Pytanie, jakie postawiono w tym artykule, brzmi: czy praktykujący chirurdzy rzeczywiście wiedzą o istnieniu przepisów, czy kiedykolwiek przeszli szkolenie w ich zakresie i czy zasady te przekładają się na to, co chirurdzy robią na sali operacyjnej. W poprzednich pracach mierzono poziom decybeli w piłach i wiertłach ortopedycznych; badanie to znajduje się obok tej literatury i zamiast tego skupia się na zachowaniu.

Jak przeprowadzono badanie

Zespół badawczy rozesłał 19-elementowy kwestionariusz za pośrednictwem mediów społecznościowych i profesjonalnych list e-mailowych w okresie od 13 listopada 2024 r. do 13 lutego 2025 r. W ankiecie pytano o dane demograficzne, postrzeganie ryzyka hałasu wynikającego z określonych procedur, stosowanie środków ochrony słuchu, odbycie szkolenia oraz znajomość przepisów dotyczących hałasu z 2005 r.

Pełnych odpowiedzi udzieliło stu dwudziestu sześciu chirurgów. Większość stanowili mężczyźni (91,3%), mediana wieku wynosiła 45 lat i rozstęp międzykwartylowy od 37 do 53. Respondenci sami wybrali się do ankiety, co oznacza, że ​​próba skupia się w stronę chirurgów wykazujących pewne zainteresowanie tą kwestią – jest to ograniczenie, które autorzy potwierdzają i o którym warto pamiętać, czytając poniższe wartości procentowe.

W analizie przedstawiono statystyki opisowe, a następnie sprawdzono, czy obawy różnią się w zależności od rodzaju wykonanej operacji. Zaniepokojenie było szczególnie duże wśród chirurgów wykonujących alloplastykę stawu biodrowego (wymianę stawu biodrowego), procedurę polegającą na rozwiercaniu, piłowaniu i wbijaniu implantów w kość.

Co odkryli naukowcy

Najważniejsza liczba jest taka, że 54,76% respondentów – większość – uważa, że wykonywane przez nich procedury mogą spowodować utratę słuchu spowodowaną hałasem. Nie jest to stwierdzenie dotyczące odległego lub teoretycznego ryzyka. Większość praktykujących chirurgów, patrząc na swoją pracę, twierdzi, że narzędzia, których używają co tydzień, uszkadzają im uszy.

Zaniepokojenie gwałtownie wzrosło wśród chirurgów wykonujących alloplastykę stawu biodrowego, ze współczynnikiem regresji wynoszącym 20,42 (95% CI 1,99 do 38,85, p = 0,030). Mówiąc wprost, jeśli Twoja specjalizacja polega na umieszczaniu trzpienia kości udowej za pomocą młotka, martwisz się o swój słuch bardziej niż Twoi koledzy.

Badanie uderza najbardziej w lukę między świadomością a działaniem. Pomimo obaw większości związanych z narażeniem na hałas, 89,68% respondentów stwierdziło, że nie podejmuje żadnych środków ostrożności w celu ochrony słuchu. Tylko 11% było świadomych przepisów dotyczących kontroli hałasu w miejscu pracy z 2005 r. – ustawy napisanej specjalnie w celu ich ochrony. 99% stwierdziło, że na żadnym etapie swojej kariery nie odbyło żadnego formalnego szkolenia w zakresie narażenia na hałas w miejscu pracy.

Liczby te opisują lukę na poziomie systemu. Pracodawcy są prawnie zobowiązani do oceny hałasu i zapewnienia ochrony. Chirurdzy, na których ciąży ten obowiązek, według własnego uznania nie przechodzą szkolenia ani sprzętu ochronnego wymaganego przez prawo.

Co to oznacza dla osób z ubytkiem słuchu

Chociaż badanie koncentruje się na chirurgach, udokumentowany w nim wzór jest wszędzie. Utrata słuchu spowodowana hałasem jest jedną z najczęstszych chorób zawodowych w budownictwie, przemyśle, rolnictwie, muzyce i wojsku. Uszkodzenia kumulują się, są ciche – nie zauważysz ich w drodze do domu – a gdy już zostaną wyrządzone, są trwałe. Na pierwszym miejscu pojawia się słyszenie wysokich częstotliwości, które zwykle objawia się po latach jako trudności w rozumieniu mowy w hałaśliwym otoczeniu, a nie jako utrata głośności. Pacjenci często opisują to jako „Słyszę ich, ale po prostu nie mogę za nimi podążać”.

W przypadku dorosłych, którzy spędzili już dziesięciolecia w pobliżu głośnych narzędzi, praktyczne pytanie dotyczy nie tylko zapobiegania, ale także wykrywania. Podstawowe badania słuchu mają znaczenie, podobnie jak śledzenie trajektorii. Jeśli porównasz tegoroczny ekran słuchowy z tym, który miałeś pięć lat temu, wychwycisz ruch, którego nie da się wykryć w pojedynczym badaniu.

Po uszkodzeniu: jak będą wyglądać lepsze aparaty słuchowe OTC w 2026 r

Najbardziej otrzeźwiający wniosek z tego badania jest taki, że w dużej populacji dorosłych narastają uszkodzenia słuchu, którym można zapobiec, i które mogą po latach szukać pomocy. Ubytek słuchu wywołany hałasem zwykle powoduje utratę wysokich częstotliwości w pierwszej kolejności, co sprawia, że ​​spółgłoski są trudne do uchwycenia w hałaśliwych miejscach, takich jak restauracje, spotkania i rozmowy telefoniczne. To jest dokładnie ten profil problemu, do rozwiązania którego służą mikrofony kierunkowe, redukcja szumów i przetwarzanie mowy w hałasie w nowoczesnych aparatach słuchowych.

Panda Quantum, 16-kanałowy aparat słuchowy typu OTC ze słuchawką w kanale, to jeden z przykładów urządzenia zaprojektowanego wokół tego profilu. Wykorzystuje adaptacyjną redukcję szumów, zapewnia do 80 godzin całkowitego czasu pracy baterii w etui ładującym, łączy się z klinicznie dostrojonym 10-minutowym testem słuchu online, który pomaga ustawić profil początkowy, a także obsługuje Bluetooth do rozmów, telewizji i muzyki. Jest objęty 5-letnią gwarancją i 45-dniowym okresem zwrotu. W przypadku osób dorosłych, których ubytek słuchu wynika z wieloletniego narażenia na hałas w miejscu pracy, istotną cechą nie jest zwykłe wzmocnienie, ale zdolność do wyniesienia mowy ponad poziom hałasu otoczenia w rzeczywistych warunkach.

Aparaty słuchowe OTC są zatwierdzone do stosowania z lekkim i umiarkowanym ubytkiem słuchu. Pracownicy, u których występuje poważny ubytek spowodowany hałasem, jednostronny ubytek lub utrzymujący się szum w uszach, powinni udać się do audiologa lub laryngologa w celu pełnej oceny, ponieważ tego typu wzorce czasami wskazują na problemy wykraczające poza uszkodzenia związane z wiekiem lub hałasem.

Ograniczenia tego badania

Jest to ankieta nadesłana przez samych respondentów, w której wzięło udział 126 respondentów, rekrutowanych za pośrednictwem mediów społecznościowych i poczty elektronicznej. Chirurdzy, którzy już myśleli o narażeniu na hałas, częściej wypełniają ankietę na ten temat, co może zawyżać odsetek zgłaszanych obaw, a osobno może oznaczać, że 11% wskaźnik świadomości regulacyjnej jest nadal wysoki. W badaniu uwzględniane są także spostrzeżenia i zachowania, a nie wyniki audiometryczne. Z tego artykułu nie wiemy, ilu respondentów faktycznie ma mierzalny ubytek słuchu; wiemy tylko, w co wierzą na temat swojego narażenia.

Badanie dotyczy również Wielkiej Brytanii. Przepisy dotyczące kontroli hałasu w pracy z 2005 r. obowiązują wyłącznie w Wielkiej Brytanii. W innych krajach obowiązują analogiczne zasady, które różnią się progami i egzekwowaniem, więc konkretny numer świadomości regulacyjnej nie jest przenoszony bezpośrednio gdzie indziej. Prawie na pewno tak jest u podstaw modelu zaniepokojonych pracowników pozbawionych ochrony.

Co z tym zrobić

Jeśli pracujesz w głośnym otoczeniu, rozsądny następny krok nie będzie heroiczny. Zapytaj swojego pracodawcę, jaką ocenę hałasu przeprowadzono w Twoim miejscu pracy i jakie zabezpieczenia są dostępne. Wykonaj podstawowe badanie słuchu, aby wszelkie przyszłe zmiany można było zmierzyć, a nie zgadywać. A jeśli już zauważyłeś, że w ciągu ostatnich kilku lat rozmowy w restauracjach stały się trudniejsze, potraktuj to poważnie – baza badawcza twierdzi, że warto to sprawdzić, a nie ignorować. Autorzy zalecają, aby organizacje zawodowe i pracodawcy uzupełnili lukę szkoleniową; jednostki mogą zamknąć osobiste, działając pod wpływem własnego narażenia, podczas gdy większa praca nadrabia zaległości.

Farhan-Alanie MM, Mostafa OES, Aujla RS, Wall PD, Bloch B, Ahmed U, Malik SS. Większość chirurgów urazowych i ortopedów uważa, że ​​ich praca naraża ich na ryzyko utraty słuchu spowodowanej hałasem: wnioski z przekrojowego badania ankietowego. Chirurg. 2026. Źródło: PubMed. DOI: 10.1016/j.surge.2026.04.006.