Nowa analiza obejmująca ponad 15 000 starszych dorosłych w USA pokazuje, że upośledzenie słuchu występuje znacznie częściej, niż sugerowały poprzednie szacunki, a częstość występowania gwałtownie rośnie wraz z wiekiem, wykształceniem i historią chorób przewlekłych.

Większość krajowych danych dotyczących ubytku słuchu u starszych Amerykanów opiera się na pytaniach z ankiety, w których ludzie proszeni są o ocenę własnego słuchu. Od dawna podejrzewano, że takie podejście bagatelizuje problem, ponieważ wielu dorosłych przystosowuje się do stopniowej utraty, nawet tego nie zauważając. Nowa analiza opublikowana w Ear, Nose and Throat Journal podaje rzeczywistą liczbę dotyczącą tej luki i jest ona uderzająca.

Naukowcy z SUNY Downstate Health Sciences University wykorzystali dane z fali Health and Retirement Study, długoterminowego badania finansowanego ze środków federalnych, obejmującego lata 2016–2018, przeprowadzonego wśród Amerykanów w wieku 50 lat i starszych, w połączeniu z obiektywnym badaniem słuchu przy łóżku pacjenta. Ustalili, że ubytek słuchu nie jest niszowym problemem osób w podeszłym wieku – jest to dominujący profil słuchowy w starszej Ameryce.

Tło: Dlaczego naukowcy się temu przyjrzeli

Upośledzenie słuchu, w literaturze akademickiej często skracane do HI, jest jedną z najczęstszych chorób przewlekłych u osób starszych. Nieleczona wiąże się z szybszym pogorszeniem funkcji poznawczych, wycofaniem społecznym, depresją, częstszymi upadkami i wcześniejszym przejściem do opieki długoterminowej. Mimo to wytyczne podstawowej opieki zdrowotnej nie zalecają jeszcze w jednolity sposób powszechnych badań przesiewowych słuchu u osób dorosłych powyżej 50. roku życia, tak jak ma to miejsce w przypadku ciśnienia krwi czy raka jelita grubego.

Głównym powodem jest to, że nie dysponowaliśmy dobrymi ogólnokrajowymi szacunkami dotyczącymi rzeczywistej częstości występowania ubytków słuchu w podziale na czynniki istotne klinicznie. W większości wcześniejszych badań respondenci proszeni byli o ocenę własnego słuchu, co zwykle nie doceniało rzeczywistej utraty słuchu, zwłaszcza u dorosłych, którzy powoli się do niego przystosowali. Z kolei badanie Health and Retirement Study łączy szczegółowe dane z ankiet zgłaszanych przez samych pacjentów z krótkimi obiektywnymi testami słuchu przeprowadzanymi w domu, co pozwala badaczom zmierzyć rzeczywisty próg słyszenia na podstawie historii demograficznej i medycznej.

Zespół odpowiedzialny za tę publikację chciał użyć tej kombinacji, aby odpowiedzieć na dwa pytania. Jak powszechne jest obiektywnie mierzone uszkodzenie słuchu u starszych Amerykanów i jakie czynniki demograficzne i medyczne są z nim najsilniej powiązane, po uwzględnieniu wszystkich innych czynników?

Jak przeprowadzono badanie

Do analizy włączono 15 179 dorosłych z fali Badania Zdrowia i Emerytury z lat 2016–2018. Każdy uczestnik został przetestowany przy dwóch wysokościach, 1000 herców i 3000 herców, przy trzech poziomach głośności: poziomie słyszenia 35, 55 i 75 decybeli. Upośledzenie słuchu zdefiniowano jako wykrycie mniej niż 50 procent tonów w jednym lub obu uszach.

Zmienne demograficzne, wiek, rasa, pochodzenie etniczne, płeć i wykształcenie, a także historia hałaśliwych zawodów, aktualne palenie tytoniu oraz lista chorób współistniejących, w tym cukrzyca, choroby układu krążenia, nadciśnienie, nowotwór, przebyty udar i demencja, zostały uwzględnione w standardowym badaniu HRS. Następnie zespół przeprowadził modele regresji Poissona, aby sprawdzić, w jaki sposób każdy czynnik jest powiązany z ryzykiem uszkodzenia słuchu, zarówno samodzielnie, jak i po uwzględnieniu pozostałych.

W rezultacie powstał jeden z największych obiektywnych zestawów danych na temat ubytków słuchu, jakie kiedykolwiek analizowano u starszych osób dorosłych w USA, a zwłaszcza jeden z niewielu, które uwzględniają utratę słuchu w połączeniu z chorobami przewlekłymi, które często występują u tego samego pacjenta.

Co odkryli naukowcy

Upośledzenie słuchu nie było wyjątkiem, było normą. W całej próbie HRS 74 procent starszych osób dorosłych osiągnęło próg badania dotyczący mierzalnego ubytku słuchu w co najmniej jednym uchu. Mężczyźni mieli nieco większą częstość występowania niż kobiety, 76,2% w porównaniu z 72,1%. Respondenci pochodzenia latynoskiego mieli większą częstość występowania niż respondenci niebędący Latynosami – 78,7% w porównaniu z 72,8%.

Najbardziej uderzającym odkryciem była różnica wieku. Wśród dorosłych w wieku od 21 do 65 lat objętych próbą 64,3 procent miało wadę słuchu. Z 65 do 80 odsetek ten wzrósł do 81,3%. Wśród dorosłych w wieku 80 lat i starszych częstość występowania osiągnęła 93,5 procent, co oznacza, że ​​prawie każdy Amerykanin w tym przedziale wiekowym spełniał kryteria badania dotyczące ubytku słuchu.

Po uwzględnieniu wieku i innych zmiennych w modelu zaostrzono kilka wzorców. Kobiety miały o 8 procent niższe ryzyko uszkodzenia słuchu niż mężczyźni, przy współczynniku zapadalności wynoszącym 0,92 i 95-procentowym przedziale ufności od 0,87 do 0,98. Pochodzenie latynoskie wiązało się z o 13% wyższym skorygowanym ryzykiem w porównaniu z respondentami rasy białej, IRR 1,13, przedział ufności od 1,03 do 1,23.

Edukacja ściśle monitorowana z ubytkiem słuchu. W porównaniu z absolwentami szkół wyższych, dorośli bez dyplomu szkoły średniej mieli o 47 procent wyższe skorygowane ryzyko, IRR 1,47, przedział ufności 1,34 do 1,61. W przypadku absolwentów szkół średnich ryzyko było o 24% wyższe, a u dorosłych, którzy ukończyli studia, ryzyko było o 15% wyższe w porównaniu z osobami, które ukończyły studia.

Wyróżniały się także dwa zachowania i schorzenia zdrowotne. U aktualnych palaczy skorygowane ryzyko uszkodzenia słuchu było o 19% wyższe niż u osób niepalących, IRR 1,19, przedział ufności od 1,11 do 1,28. Dorośli po udarze mieli o 6% wyższe ryzyko, IRR 1,06, przedział ufności 1,02 do 1,11. Obydwa ustalenia są spójne z szerszą literaturą łączącą zdrowie naczyń i naczyń mózgowych z funkcją ucha wewnętrznego i kory słuchowej.

Co to oznacza dla osób z ubytkiem słuchu

Jeśli masz więcej niż 65 lat, statystycznie rzecz biorąc, pytanie nie brzmi już „czy mam ubytek słuchu”, ale „w jakim stopniu i na jakich częstotliwościach”. To nie powód do paniki, to powód do testowania. Autorzy badania argumentują, że głównym wnioskiem jest potrzeba rutynowych, obiektywnych badań przesiewowych słuchu w ramach podstawowej opieki zdrowotnej u osób starszych, a nie tylko u tych, które same zgłaszają problem.

Nie bez znaczenia są także różnice demograficzne. Dorośli z mniej formalnym wykształceniem, obecnie palący papierosy i osoby po udarze są w grupie znacznie wyższego ryzyka i rzadziej korzystają ze specjalistycznego protetyki słuchu. Te same grupy mają zwykle większe trudności z podróżowaniem na powtarzające się wizyty audiologiczne, płaceniem z własnej kieszeni za tradycyjne dopasowanie i dotrzymywaniem kroku procesowi dopasowania obejmującego wiele wizyt, z którego nadal korzysta większość klinik.

Innymi słowy, populacja potrzebująca największej pomocy w zakresie słuchu to populacja, w której konwencjonalne aparaty słuchowe stosowane w klinice są najmniej skuteczne. Zamknięcie tej luki będzie wymagało zarówno zmiany polityki, w tym spójnej ochrony ubezpieczeniowej, jak i projektów produktów, które będą odpowiadać realistycznej logistyce starszej osoby dorosłej, która już radzi sobie z kilkoma chorobami przewlekłymi.

93-procentowa częstość występowania w grupie 80 Plus: dlaczego bateria, przesyłanie strumieniowe i wydajność na poziomie klinicznym mają znaczenie

Kiedy 93 na 100 dorosłych po osiemdziesiątce wykazuje wymierne uszkodzenie słuchu, praktyczne pytanie zmienia się z „badań przesiewowych” na „w jaki sposób urządzenie do noszenia na co dzień musi działać w przypadku osoby, która również leczy się na cukrzycę, nadciśnienie, następstwo udaru lub ograniczoną mobilność”. Trzy rzeczy szybko wysuwają się na pierwszy plan: długi czas pracy baterii, dzięki czemu urządzenie nie jest stale podłączone do ładowarki, transmisja strumieniowa Bluetooth, dzięki której rozmowy telefoniczne i telewizja pozostają zrozumiałe bez ciągłych problemów, oraz dopasowanie, które wytrzymuje nawet niewielkie straty.

Panda Hearing Panda Quantum, 16-kanałowy aparat słuchowy ze słuchawką w kanale z aktywną redukcją szumów, jest zbudowany dokładnie w oparciu o ten profil. Zapewnia do 80 godzin całkowitego czasu pracy baterii z etui ładującym, Bluetooth do rozmów, słuchania muzyki i transmisji telewizyjnej, 5-letnią gwarancję i 45-dniowy okres zwrotu. Podobnie jak Panda Air, Quantum zawiera douszny test słuchu Panda oparty na aplikacji. Po porodzie użytkownik paruje aparat słuchowy z aplikacją, przeprowadza test w samym urządzeniu, a dopasowanie zostaje automatycznie zastosowane na podstawie uzyskanego audiogramu, podobnie do tego, co audiolog ustaliłby podczas dopasowania klinicznego.

Dla 82-latka, którego najbliższy audiolog znajduje się godzinę jazdy samochodem, ta kombinacja ma znaczenie. Dopasowanie na poziomie klinicznym odbywa się w domu, urządzenie obsługuje bezpośrednią transmisję strumieniową z telefonu i telewizji bez dodatkowych akcesoriów, a etui wytrzymuje kilka dni, dzięki czemu zapomniana noc na stoliku nocnym nie będzie dniem straconym. Aparaty słuchowe OTC są zatwierdzone dla dorosłych z lekkim lub umiarkowanym ubytkiem słuchu. Poważna lub głęboka strata nadal przynosi największe korzyści w przypadku dopasowania klinicznego i ciągłej kontroli audiologa.

Ograniczenia tego badania

Badanie ma charakter przekrojowy, więc może opisać powiązania, ale nie może ustalić, czy palenie, udar mózgu lub niski poziom wykształcenia powodują utratę słuchu, a jedynie to, że podróżują razem. Odwrotna przyczynowość jest również prawdopodobna. Upośledzenie słuchu może utrudniać udział w edukacji, otrzymanie poradnictwa w zakresie rzucania palenia lub rozpoznanie wczesnych sygnałów ostrzegawczych udaru, co mogłoby zawyżać niektóre z zaobserwowanych skojarzeń.

Badanie słuchu stosowane w HRS jest krótkie, obejmuje dwie częstotliwości i trzy poziomy głośności, co wystarcza do wykrycia upośledzenia, ale nie na tyle, aby scharakteryzować pełny audiogram lub odróżnić utratę czuciowo-nerwową od przewodzenia. Niektórzy oznaczeni tutaj uczestnicy mogą mieć upośledzenie, które badanie kliniczne mogłoby zdiagnozować inaczej. Autorzy badania nie ujawnili żadnych komercyjnych konfliktów interesów, a prace przeprowadzono w akademickim wydziale zdrowia publicznego.

Co z tym zrobić

Jeśli masz więcej niż 65 lat, przy następnej wizycie u lekarza pierwszego kontaktu poproś o obiektywne badanie słuchu, nawet jeśli sam ocenisz swój słuch jako dobry. To samo dotyczy osób w wieku od 50 do 65 lat, które w przeszłości paliły papierosy, miały udar lub wykonywały hałaśliwą pracę. Dane HRS sugerują, że subiektywne odczucie słuchu słabo odzwierciedla faktyczny audiogram, a konsekwencje nieleczenia upośledzenia funkcji poznawczych, społecznych i emocjonalnych są realne. Wiedza o tym, gdzie się znajdujesz na zakręcie, to pierwszy przydatny krok.

Smilowitz J, Calixte R, Reinhardt M, Helzner EP. Korelaty wad słuchu u osób starszych: ustalenia z badania zdrowia i emerytur 2016–2018. Dziennik uszu, nosa i gardła. 2026. Źródło: PubMed. https://doi.org/10.1177/01455613261446896